บันทึกครั้งที่ 3

                                            

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 3

วันศุกร์ ที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2563

พัฒนาการเด็กปฐมวัย

1. พัฒนาการผิดปกติ ถ้าพบเร็ว สามารถแก้ไขรักษาได้เร็ว กลับมามีพัฒนาการปกติได้ รายที่แก้ไขไม่ได้ หาทางให้มีพัฒนาการใกล้เคียงปกติมากที่สุด หรือส่งต่อ 2. พัฒนาการปกติ ส่งเสริมให้มีพัฒนาการได้เต็มที่ แรกเกิด-อายุต่ำกว่า 1 เดือน มองหน้าสบตา ตอบสนองต่อเสียงพูด ทำเสียงในลำคอ อายุ 1-2 เดือน สนใจฟัง และมองหาเสียง ทำเสียงอูอา โต้ตอบ มองหาสิ่งที่เคลื่อนไหว อายุ 3-4 เดือน หันหาเสียง หัวเราะได้ ส่งเสียงโต้ตอบ อายุ 5-6 เดือน แสดงอารมณ์และท่าทาง เช่น ดีใจ ขัดใจ อายุ 7-8 เดือน ทำเสียงพยางค์เดียว เช่น จ๊ะ หม่ำ อายุ 9-10 เดือน เล่นจ๊ะเอ๋ ใช้ท่าทางหรือการชี้บอกความต้องการ อายุ 11-12 เดือน เลียนแบบท่าทาง เข้าใจเสียงห้ามและหยุดทำ

                                                     

บันทึกครั้งที่ 2

             

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 2

วันศุกร์ ที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2563

          ความหมายของพฤติกรรม

      พฤติกรรม (Behavior) : หมายถึง กิริยาอาการ ที่แสดงออกทุกรูปแบบของสิ่งมีชีวิตเพื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้า ทั้งภายนอกและใน เป็นการแสดงออกที่เห็นได้จากภายนอก โดยรูปแบบของพฤติกรรมต่างๆ นั้นเป็นผลมาจากการทำงานร่วนกันของพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม

      สิ่งที่กำหนดพฤติกรรม

1. กรรมพันธุ์-ปัจจัยด้านตัวบุคคล

    • อิทธิพลของบุคลิกภาพ

    • อิทธิพลทางสังคม

    • อิทธิพลทางวัฒนธรรม

2. สิ่งแวดล้อม

    • การส่งเสริม การขัดเกลาจากสภาพแวดล้อม

    • คุณสมบัติจากสภาพแวดล้อม

    • ตำแหน่งที่ตั้ง ของสภาพแวดล้อม

  

       ประเภทของพฤติกรรม

      พฤติกรรมภายนอก (Overt Behavior) คือ การกระทำหรือปฏิกิริยาทางร่างกาย ที่ทั้งเจ้าตัวและบุคคลอื่นสามารถสังเกตผ่านอวัยวะรับสัมผัส/ประสาทสัมผัส (ตา หู จมูก ลิ้น หรือผิวหนัง) หรือใช้เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ช่วยสังเกต

      พฤติกรรมภายใน (COVERT BEHAVIOR)  คือ        กระบวนการที่เกิดขึ้นในตัวบุคคลจะโดยรู้สึกตัวหรือไม่รู้สึกตัวก็ตาม เป็นกระบวนการที่ไม่สามารถสังเกตได้และไม่สามารถใช้เครื่องมือวัดได้โดยตรง หากเจ้าของพฤติกรรมไม่บอก (บอกกล่าว เขียน หรือแสดงท่าทาง) ได้แก่ ความคิดอารมณ์ความรู้สึก ความจำ การรับรู้ ความฝัน รวมถึง การรับสัมผัสต่างๆ เช่น การได้ยิน การได้กลิ่นความรู้สึกทางผิวหนัง เป็นต้น

          สิ่งเร้า  (Stimulus) 

         สิ่งเร้าภายใน ได้แก่ สิ่งเร้าที่เกิดจากความต้องการทางกายภาพ เช่น ความหิว ความกระหาย สิ่งเร้าภายในนี้จะมีอิทธิพลสูงสุดในการกระตุ้นเด็กให้แสดงพฤติกรรม และเมื่อเด็กเหล่านี้โตขึ้นในสังคมสิ่งเร้าใจภายในจะลดความสำคัญลง สิ่งเร้าใจภายนอกที่เด็กได้รับรู้ทางสังคมจะมีอิทธิพลมากกว่าในการกำหนดว่าบุคคลควรจะแสดงพฤติกรรมอย่างไรต่อผู้อื่น

         สิ่งเร้าภายนอก ได้แก่ สิ่งกระตุ้นต่างๆ สิ่งแวดล้อมทางสังคมที่สามารถสัมผัสได้โดยประสาททั้ง 5 คือ หู ตา คอ จมูก การสัมผัส

บันทึกครั้งที่ 1

 

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 1

วันศุกร์ ที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2563

คาบเเรกยังไม่ได้เรียนอะไรมากมาย พูดโดยรวมเกี่ยวกับวิชานี้ เเละเนื้อหาต่างๆ

ที่ต้องพบเจอ เเละมีการทดสอบ ก่อนเรียนในรูปเเบบของเกม เเถมยังได้รางวัลอีกด้วยน้าา

ทดสอบก่อนเรียนได้รางวัล ทดสอบก่อนเรียนจะได้อะไรมาดูกันเลยทุกคน